Chlebowski: Palikot zostanie w komisji

Za chwilę pan powie, że i Andrzej Lepper był kwiatem i creme de la creme polskiej polityki - też mówił delikatnie i właściwie nie rozumiał, dlaczego wszyscy się go czepiali?

Nie. Ale oczywiście, że nie. Były również chamskie i złe wypowiedzi - dla tego nie ma tolerancji ani akceptacji.

A tak nie przeproszony prezydent wyjechał w kolejną podróż i cesarz zachorował. Pech prześladuje prezydenta.

Jakiś pech jest. Wczoraj samolot, dzisiaj choroba cesarza.

Odkładając cesarza i nie pochylając się szczególnie nad jego chorobą, nie wstyd panu, że polski prezydent i Polska musi wynajmować mongolskie samoloty, żeby dowieźć głowę państwa do Japonii?

Oczywiście, że trochę wstyd. Mamy problemy z maszynami, które obsługują i głowę państwa, i premiera, i rząd.

Może zostawić już tego tupolewa w Ułan Bator i kupić wreszcie coś nowego?

Jestem zwolennikiem w niedalekiej przyszłości zakupu dwóch, trzech nowych maszyn dla najważniejszych osób w państwie.

Ale czy Sejm wyskrobie na to pieniądze w tegorocznym budżecie?

W przyszłorocznym budżecie jest przymiarka. Ministerstwo Obrony Narodowej planuje zakup.

Ale to są malutkie samoloty, a chodzi o wielkie, potężne maszyny, które prezydenta wezmą z Polski i dolecą do Japonii.

Też nie przesadzajmy, jeżeli chodzi o te zakupy. Zważywszy również na kryzys, na sytuację gospodarczą Polski, na kłopoty budżetu, też trzeba miarkować te wydatki. Ale wiem, że MON przygotowuje się do zakupu takich maszyn.

Ale więcej pieniędzy nie będzie, niż to, co jest przewidziane dzisiaj?

Na pewno nie będzie więcej pieniędzy.

Trzeba zaciskać pasa?

Nie stać nas na to.

Jak wyglądało wczoraj posiedzenie rządu? Jakieś dziwne rzeczy działy się po nim. Ministerstwo Finansów odsyłało do Centrum Informacyjnego Rządu, żeby się dowiadywać co tam było, CIR odsyłało do Ministerstwa Finansów. Wygląda na to, jakby działy się tam jakieś straszne rzeczy.

Rząd obniżył prognozę wzrostu gospodarczego w 2009 r., w związku z czym rząd musiał szukać oszczędności prawie 2 miliardów w budżecie. To rodzi zawsze kontrowersje wśród ministrów.

Czyli było burzliwe posiedzenie?

Z tego co wiem, to tak.

Kto najgłośniej protestował?

Większość ministrów przyciskanych przez premiera miała poważne problemy. Ale zawsze tak jest, gdy szuka się dużych oszczędności i potrzeba rzeczywiście ciąć. A premierowi zależało na tym, że jeżeli tniemy wydatki, to przede wszystkim na administrację publiczną, te bieżące. Nie ma mowy o tym, żeby rezygnować z priorytetów budżetu w 2009 roku. A więc nie wydatki prorozwojowe, nie tam gdzie obniżamy wydatki.

Czyli to było takie posiedzenie rządu, po którym premier mógł powiedzieć, że gdyby wiedział, co znaczy rządzenie, to by się do niego nie pchał?

Nie. Tego typu sformułowania zawsze padają, kiedy się rozmawia z trudną stroną, jaką jest strona związkowa, a nie z własnymi ministrami.

Zaczął pan już negocjacje z SLD na temat wet prezydenckich?

Tak, rozmawialiśmy o tym.

Jest szansa na odrzucenie któregoś z nich?

Zobaczymy, dzisiaj jest posiedzenie klubu z władzami SLD. Wczoraj rozmawiałem z przewodniczącym Olejniczakiem. Zależy nam na tym, żeby rzeczywiście rozmawiać i w wielu przypadkach zbudować taką koalicję, która skutecznie odrzuci weta prezydenckie.

Przekaże pan dzisiaj projekt ustawy medialnej Szmajdzińskiemu?

Wszystko na to wskazuje. Jesteśmy umówieni z marszałkiem Szmajdzińskim.

Ale z pewnością, że on zostanie zaakceptowany, czy tylko z nadzieją i wiarą?

Jesteśmy gotowi na negocjacje, na rozmowy. Jeden warunek - nigdy ten projekt nie trafi do Sejmu jako oficjalny druk sejmowy, jeżeli nie będzie zgody na etapie tych prac.

Czyli najpierw zgoda SLD, potem projekt trafi do Sejmu?

Zgoda po ich uwagach, po negocjacjach, również z naszym koalicjantem PSL.

Ostatnie pytanie. Aleksander Kwaśniewski będzie kandydatem rządu na sekretarza generalnego NATO?

Nie wiem, kto będzie kandydatem rządu. To odległa sprawa.

Radek Sikorski nie chce.

Radek Sikorski jest świetnym ministrem spraw zagranicznych, chce zostać w rządzie Donalda Tuska. Ja się z tego bardzo cieszę.

To nie kokieteria?

Nie, nie kokieteria.

Nie kokieteria, że mówi, że nie chce?

Nie, nie, pewnie ma również swoje plany zawodowe.

Dziękuję bardzo.

Dziękuję.