Drzewiecki: Wystąpienie Fotygi było kuriozalne

Mirosław Drzewiecki /RMF

Posłuchaj Kontrwywiadu:

Konrad Piasecki: Ile razy zaśpiewał pan wczoraj "Sto lat", panie ministrze?

Mirosław Drzewiecki: Ani razu. Nie ma takiego zwyczaju.

Świętowanie urodzin premiera było tak ciche i skromne?

Ciche i skromne.

Kryzysowe takie?

Polegało głównie - na początku - na pracy, bo wieczorem mieliśmy dużo rzeczy do zrobienia, a dosłownie z 1,5 godziny już posiedzieliśmy i trochę mecz oglądaliśmy przy okazji.

"Sto lat" nie było, bo premier czuje, że wszedł w smugę cienia już?

Wie pan, w naszym wieku, bo ja jestem w bardzo zbliżonym wieku do premiera...

52 lata - przypomnijmy - ma premier.

Ja 52 lata już skończyłem również, jak premier. To jest takie poczucie, że niepotrzebnie człowiek się wbija w lata. Może to jest przyjemne, jak się obchodzi cudze urodziny, ale jak się samemu obchodzi, to jest rzeczywiście taka smuga cienia, która coraz dłuższa jest.

To współczujemy premierowi.

To jest koszt...

Życie, życie, życie.

Tak, to życie.

Co było ulubionym tematem rozmowy - Anna Fotyga i jej przypadki?

Nie. To było święto jednak, w związku z tym nie należało tego święta nawet na te 1,5 godziny psuć rozmową o sytuacji, która nie była wymarzoną sytuacją jak na kandydata na ambasadora przy ONZ.

A czuje się pan poraniony przez Annę Fotygę?

Ja jestem tak poraniony przez Annę Fotygę, że uważam, że nie powinniśmy narażać Anny Fotygi, żeby dalej się raniła tą polską polityką.

Czyli uważa pan, że nie powinna zostać polskim ambasadorem?

Jeżeli ode mnie by to zależało i ja bym decydował, to uważam, że wczorajsze jej wystąpienie przed komisją spraw zagranicznych było kuriozalne i w zasadzie nie bardzo wiem, czy pani Anna Fotyga chce zostać ambasadorem, czy chce zamanifestować to, że ma w głębokim poważaniu to, jaką politykę zagraniczną prowadzi rząd i pan minister Sikorski.

Czyli Anna Fotyga mówiąc, że czuje się poraniona przez polską politykę zagraniczną, najbardziej zraniła się sama i doprowadziła się do politycznego samobójstwa?

Tego nie wiem, bo to nie są decyzje, które ja podejmuję.

Ale gdyby to od pana zależało, to pan by jej nie wysyłał do ONZ?

Nie wysyłał, nie narażał na tę udrękę w związku z nieakceptowaniem polityki zagranicznej, jaką prowadzi dzisiaj rząd.

Ale pan wie, że to będzie wojna z prezydentem?

Nie wiem, jakie będą skutki tego wszystkiego. Ja mówię o własnym odczuciu, absolutnie z nikim tego nie konsultowałem, tylko przyznam szczerze, że byłem absolutnie zaskoczony, nie tylko zaskoczony - coś mnie zabolało, bo tak się nie układa współpracy na najbliższe cztery lata, tak się nie robi.

Ale w tej sprawie nie ma jeszcze żadnej decyzji? Premier nie mówił nic, że w tej sytuacji nie pojedzie?

Nie. Nie ma takiej decyzji, dlatego mówię tylko i wyłącznie o własnym odczuciu i o wrażeniu, jakie odniosłem.

Palikot też wczoraj świętował urodziny razem z wami?

Nie.

Popadł w niełaskę?

Nie. Myślę, że to nie ma nic wspólnego. Po prostu te urodziny nie były fetowane przez cały klub, czy wszystkich ludzi, którzy znają premiera.

Ale Palikot podobno już w tej "dobrej paczce" - jak to pan mówi - wokół premiera jest?

Palikota wczoraj nie widziałem, nawet nie wiem, czy był wczoraj w Warszawie. Tak jak powiedziałem, to była tylko chwila po bardzo poważnych zajęciach i przy okazji meczu późno wieczorem oglądanego, świętowaliśmy, jeśli tak to ująć.

Nie jest tak, że partyjni liderzy Platformy mają już dosyć Janusza Palikota i jego kolejnych wybryków i występków?

Wie pan, czasami się zastanawiam, ale wydaje mi się, że Janusz Palikot jest tak oryginalnym człowiekiem i tak napędzonym w tym wszystkim, że jemu życie i PiS przynosi tyle tematów, że jego świerzbi ręka i ciągle się coś dzieje. Ja nie wszystko podzielam i nie wszystko jest w stylu, jaki ja bym akceptował, ale nie ulega wątpliwości, że w sposób bezwzględny realizuje politykę taką, jaką realizował PiS wobec wszystkich innych i to PiS bardzo wścieka.

A mi się wydaje, że dzisiaj w sposób bezwzględny odwraca uwagę od własnych problemów. Panie ministrze i panie skarbniku, ilu polityków Platformy zdołało zebrać sumy rzędu 900 tysięcy na własne kampanie wyborcze? Ile osób zdołało namówić inne osoby, żeby wpłacić tak gigantyczne sumy na ich kampanie wyborcze?

No chyba niewielu, a być może żaden...

... boję się, że Palikot, a potem długo, długo nic.

Janusz Palikot jest człowiekiem niezwykłym.

A nie zastanowiło to pana jako skarbnika?

Wie pan, ja nie śledzę tych wpłat, dlatego że ja nigdy nie jestem przy wyborach człowiekiem, który jest pełnomocnikiem finansowym. Bo pełnomocnik finansowy przygląda się tym sprawom.

A nie jest tak, że to była i jest tajemnica poliszynela, że w gruncie rzeczy to były jego pieniądze wpłacane przez inne osoby?

Tego tak nie możemy powiedzieć, bo nie mamy żadnych dowodów na to. Prokuratura to sprawdzała, sprawdza. Ja jednak się opieram na tym, co mówią urzędnicy, którzy są od tego.

Sprawdź:  Oferty pracy Kraków, Praca Warszawa, Praca Wrocław, Praca Marketing