Adolf Hitler i Ewa Braun /AFP

W rosyjskich archiwach od lat przechowywano fragment czaszki ze śladem po kuli oraz kość szczękową. To wszystko co pozostało ze zwęglonego ciała Hitlera, które w 1945 roku odkryli radzieccy żołnierze. Szczątki miały dowodzić, że 30 kwietnia 1945 roku, kiedy radzieckie wojsko zbliżało się do Berlina, Adolf Hitler popełnił samobójstwo strzelając sobie w głowę.

Jednak w ostatnim filmie dokumentalnym "Ucieczka Hitlera" wyemitowanym w Stanach Zjednoczonych podano wyniki badań, według których fragment czaszki należy nie do zbrodniarza, ale do kobiety między 20 a 40 rokiem życia. W filmie cytowany jest archeolog Nick Bellantoni, który pobrał próbki DNA z przechowywanej w Moskwie czaszki i przetestował je na Uniwersytecie Connecticut. Bellantoni i współpracujący z nim naukowcy stwierdzili, że mało prawdopodobnym jest także, by czaszka należała do Ewy Braun, wieloletniej partnerki Hitlera, która również popełniła samobójstwo, jednak zażywając cyjanek, a nie strzelając sobie w głowę.

Ostatnie ustalenia wywołają z pewnością falę popularnych już wcześniej teorii spiskowych, według których Hitler nie popełnił samobójstwa, ale zbiegł do Ameryki Południowej. Zwolennicy tych tez twierdzą, że radzieccy żołnierze w 1945 roku znaleźli jedynie zwłoki sobowtóra dyktatora.

Za utrzymaniem teorii o samobójstwie przemawia jednak fakt, że Rosjanie nigdy nie uważali fragmentu czaszki za koronny dowód. Większą wagę przykładali do kości szczękowej, która jest ponoć w idealnym stanie. W 1945 roku radzieckie służby wytropiły asystenta dentysty, u którego leczył się Hitler i to on potwierdził, że szczeka należy do zbrodniarza.

Fragment czaszki znaleziono natomiast później, w 1946 roku, gdy pojawiły się pogłoski, że Hitler przeżył. Odkopano ją w tym samym dole, w którym wcześniej znaleziono kości szczęki.