Nowemu szefowi tej partii radzi: Lewica zawsze powinna być antyklerykalna - to jest mój pogląd, a ja nie jestem wrogo nastawiony - dodał Oleksy.

Konrad Piasecki: Józef Oleksy, polityk, który wśród licznych byłych tytułów ma też tytuł byłego prezesa SLD. Uronił pan łezkę radości po wyborze następcy?

Józef Oleksy: To nie była dla mnie sprawa emocji osobistych.

Żadnych emocji?

- Sekundowałem sprawie.

Nie powie pan, że się pan z wygranej Napieralskiego nie cieszył?

- Uważałem, że wybór Olejniczka także byłby wyborem osoby doświadczonej i trafnym.

Ale byłby wyborem narcyza używając pańskiej terminologii?

- Piękne określenie i kwiat osobliwy.

I osoba osobliwa.

- Nic panu nie wyjdzie z tego porównania.

- Czy wygrywa narcyz Olejniczak, czy wygrywa nie wiem? Napieralski jest kim jak nie narcyzem?

- Używa pan pejoratywnie tego określenia przy Olejniczaku a ja mu jestem bardzo życzliwy. Uważam, że nie ma żadnej jego klęski. W demokratycznej rywalizacji wygrywa jeden.

Napieralskiego do jakiego kwiatka by pan porównał?

- Też do jakiegoś ładnego.

Czyli do jakiego np.?

- Nie nasuwa mi się.

- : Mała stokroteczka?

- Dlaczego mała, dlaczego stokroteczka? Po co te zdrobnienia?

Wielka lilia?

- Obaj byli działaczami tej samej partii, liderami. Przystąpili do rywalizacji. Jeden po męsku wygrał i tyle.

Podejrzewałem radość z powodu Napieralskiego, bo to on zawsze powtarzał "Żałuję, że Oleksy i Miller są poza partią".

- I bardzo dobrze mówił. To świadczyło o jego mądrości i dojrzałości.

Wraca pan do SLD w takim razie?

- Partia, która miała czterech premierów i żaden z nich nie jest z nią, to trochę daje świadectwo o swoim wnętrzu chorobliwym.

I jednego prezydenta.

- Jednego prezydenta, którego też nie ma z nimi.

Wraca pan do SLD panie premierze?

- Nie zamierzam.

Nawet po wyborze Napieralskiego? A jak zadzwoni, zaproponuje?

- Jestem byłym premierem i marszałkiem Sejmu i nie potrzebuję dla swojej identyfikacji być członkiem jeszcze partii. Odszedłem z nią poróżniony, z częścią elity a nie z partią jako taką.

Miał pan jakiś kontakt z Napieralskim po jego wygranej?

- Po wygranej, bardzo króciutko, telefonicznie?

Pan gratulował czy on zapraszał do powrotu?

- Zawsze się gratuluje i on nie zapraszał do powrotu, bo to są wasze dziennikarskie etykiety, że jeden jest beton nieoszlifowany i marny naśladowca Millera rzekomo, a drugi trochę lepszy naśladowca Kwaśniewskiego, ale też wam się nie podoba.

Ale w tych porównaniach rzeczywiście coś jest? Napieralski pachnie panu marnym i nieoszlifowanym betonem?

- To są wymysły dziennikarzy, którzy po wierzchu się poruszają.

Ale jak zadzwoni Napieralski i mówi "Panie Józefie partia potrzebuje"?

- To są tematy, których się tak nie stawia. To już jest język, który pan z książek chyba pamięta, że partia oczekuje.