Afgańska strategia USA jest krótkowzroczna

Po południu 25 grudnia 2011, w północnej prowincji Afganistanu - Tachar - kondukt żałobny zgromadził się na obrzeżach mojego rodzinnego miasta Taloqan, gdy zamachowiec-samobójca zbliżył się do Mutaliba Bega i zdetonował kamizelkę wypełnioną materiałem wybuchowym. Mój ojciec zginął na miejscu wraz z 24 innymi osobami, w tym 12-letnim chłopcem.

Krótkie nazwisko na długiej liście

Ojciec był byłym dowódcą Mudżahedinów, antyradzieckiego ruchu oporu. Później dołączył do Zjednoczonego Frontu - koalicji anty-talibskich bojowników - i odegrał kluczową rolę w wojnie z talibami i Al-Kaidą w północnym Afganistanie.

Gdy reżim talibów upadł i uformowano nowy rząd po amerykańskiej interwencji, mój ojciec chętnie oddał broń i zaangażował się w pracę na rzecz utworzenia demokratycznego systemu politycznego.

Był pobożnym muzułmaninem. Zbudował wiele meczetów i szkół za własne pieniądze.

Przez cały okres działalności w Parlamencie, pracował na rzecz wprowadzenia usprawnień w naszym kraju, skupiając się przede wszystkim na promowaniu edukacji dziewcząt i kobiet.

Jego nazwisko dołączyło do długiej listy nieżyjących już przyjaciół, znajomych dowódców i urzędników państwowych, którzy zostali zamordowani: Ahmeda Szacha Masuda, byłego dowódcy Frontu Jedności; Burhanuddina Rabbaniego, byłego prezydenta Afganistanu, generała Daud Daud, komendanta policji w północnym regionie, Ahmeda Wali Karzaja, szefa rady prowincji Kandahar, Muhammada Omara, gubernatora Kunduz, Jana Mohammada Khana, bliskiego doradcy prezydenta Hamida Karzaja, Khana Mohammeda Mujahida, szefa policji w Kandaharze; Maulana Sayeda Khela, szefa policji w prowincji Kunduz ; Maulana Shaha Jahana Nooriego, szefa policji w prowincji Tachar i wiele innych.

Strategiczna zmiana w sposobie działania talibów?

Zaplanowane zabójstwa byłego dowódcy Mudżahedinów na północy i starszyzny plemiennej na południu oznaczają strategiczną zmianę w sposobie działania talibów. Talibowie postanowili przeczekać wycofanie wojsk USA w 2014 r., i wyeliminować wszystkie główne postaci, które potencjalnie mogłyby odegrać kluczową rolę w mobilizowaniu wsparcia przeciwko nim i Al-Kaidzie.

Teraz udało im się zamordować głównych przywódców Uzbeków (mój ojciec), anty-talibskich Pasztunów (Omar), Chanów, (Ahmed Wali Karzaj) i Tadżyków (Daoud i Maulanas).

Podzielam przekonanie mojego ojca, że afgańska strategia Ameryki jest krótkowzroczna i prawdopodobnie oparta raczej na wewnętrznych, a nie strategicznych względach. Podobnie jak Afgańczycy rzadko kiedy rozumiemy politykę USA. Jednego dnia armia amerykańska nazywa talibów wrogami, następnego jest gotowa zawrzeć pokój. Czy jest to właściwe działanie?

"To nie jest wojna religijna. Islam został zagrabiony przez ekstremistów"

Granica między pokojowym, stabilnym i dobrze prosperującym Afganistanem a absolutnym chaosem jest cienka. Charakter jego politycznego klimatu będzie mieć konsekwencje dla całego świata, jak to już wielokrotnie okazywało się w przeszłości. Wiele afgańskich głosów zostało zagłuszonych we mgle tej wojny.

Mój ojciec uważał, że wystarczyłyby cztery akcje, aby zakończyć tę wojnę i zapewnić państwu pokój i stabilność.

Po pierwsze my, jako muzułmanie, musimy zdawać sobie sprawę, że to nie jest wojna religijna. To nie jest wojna między wierzącymi i niewierzącymi. Musimy zaakceptować gorzką rzeczywistość, że nasza religia, podobnie jak wiele innych, została wykorzystana przez ekstremistów, terrorystów i organizacje wywiadowcze. Jeżeli muzułmanie chcą żyć w pokoju, muszą odzyskać religię.

Od czasu zabójstwa ojca wszyscy uczeni religijni w moim rodzinnym mieście i regionie rozpoczęli oddolną kampanię zmierzającą do usunięcia organizacji ekstremistycznych z meczetów. Musimy wzmocnić i rozwinąć ten ruch.

Kłopotliwy Pakistan

Po drugie, potrzebujemy kompleksowej, spójnej i długoterminowej ponadpartyjnej strategii ze strony Ameryki. Stany Zjednoczone muszą ponownie przemyśleć swoją politykę. Data wycofania wojsk (2014 r.) musi zostać ponownie rozpatrzona w świetle zagrożeń, jakie niesie dla regionu i świata.

Po trzecie Ameryka musi również uznać, że źródło problemu leży w Pakistanie. Wojna w Afganistanie stała się tak skomplikowana, że często nie wiemy, kto kryje się za tymi szokującymi zabójstwami i zamachami samobójczymi. Czasami talibowie biorą na siebie odpowiedzialność, a czasami nie. W przypadku mojego ojca, nie przyznali się, ale mamy informacje wskazujące na zaangażowanie pakistańskich wojsk.

Amerykanie mogli być zaskoczeni, gdy dowiedzieli się, że Osama bin Laden mieszkał w Pakistanie, ale my nie byliśmy. Od dawna wiedzieliśmy, że rząd Pakistanu wspiera talibów, udziela im schronienia na swojej ziemi, i używa okrutnego ekstremizmu jako instrumentu polityki zastraszenia.

Aby zakończyć ten śmiertelnie niebezpieczny trend, Stany Zjednoczone muszą wywierać znaczącą dyplomatyczną, gospodarczą i, jeśli to konieczne, wojskową presję na Pakistan.

"Inwestujcie w edukację, nie w militaryzację Afganistanu"

Po czwarte w ciągu ostatnich 10 lat Afganistan osiągnął bardzo dużo dzięki wsparciu międzynarodowej społeczności, zwłaszcza Stanów Zjednoczonych. Mamy nadzieję, że nadal będą nas wspierać i, zgodnie z zaleceniem ojca, większa część pomocy zostanie przeznaczona na zapewnienie wysokiej jakości kształcenia młodzieży z Afganistanu. Proszę nadal inwestować w edukację, nie tylko w militaryzację mojego kraju.

Zwykli Afgańczycy są prawdziwymi ofiarami terroryzmu. W ciągu ostatnich dziesięcioleci straciliśmy wielu ludzi. Ale wciąż mamy nadzieję i czekamy na lepszą przyszłość.

(Abdul Matin Beg jest przywódcą plemienia w prowincji Tachar; aktywnie angażuje się w politykę wewnętrzną w Kabulu).

Abdul Matin Beg/The International Herald Tribune

Tłum. Ewelina Karpińska-Morek