Czy polski żołnierz ma umierać za Damaszek?

Łatwo, lekko i przyjemnie ogłaszać "koniec polityki ekspedycyjnej" i oburzać się na wysyłanie polskich wojsk za granicę. Miło jest umywać ręce i mówić "to nie są nasze wojny". A potem przychodzi atak chemiczny w Syrii i zdjęcia martwych dzieci każą zadać pytanie: kto w takim razie ma sprawić, by kolejne dzieci nie ginęły w wybuchających co i rusz i ciągnących się latami konfliktach?

"Koniec polityki łatwego wysyłania żołnierzy polskich na antypody świata. Odchodzimy od nadgorliwie, nieopatrznie ogłoszonej w 2007 roku polityki ekspedycyjnej" - grzmiał w Święto Wojska Polskiego Bronisław Komorowski. A ja skrobałem się w głowę i starałem przypomnieć sobie, cóż takiego działo się (poza oczywiście rządami PiS-u), że prezydent właśnie w 2007 roku umieścił początek "polityki ekspedycyjnej". Bo, jako żywo, jeśli gdzieś szukać jej źródeł, to znacznie, znacznie wcześniej.
Najtrudniejsza, najbardziej kontrowersyjna i politycznie - europejsko niewygodna była decyzja wysłania polskich wojsk do Iraku. Podjęta w czasach rządów SLD przez parę Kwaśniewski-Miller, oparta na słabych podstawach prawno-międzynarodowych i jeszcze słabszych dowodach gromadzenia przez Saddama Husajna broni chemicznej.
By nieco złagodzić wątpliwości i uczynić decyzję strawniejszą sondażowo, rządzący opowiadali wtedy o cudownych perspektywach gospodarczych, jakie otworzy Polsce wysłanie wojsk. Mieliśmy stać się niemal naftową potęgą i eksportowym tygrysem, który zaleje Irak towarami. Wyszło z tego... tyle, ile wyszło, pozostał niesmak, poczucie, że ktoś nas robił wtedy w konia, no pozostała trwała niechęć Polaków do podobnych ekspedycji.

Reklama

Podbijanie serc wyborców żądaniami albo obietnicami powrotu do Polski żołnierzy z zagranicznych misji to całkiem popularne zajęcie. Od lat czyni to lewica (nota bene dowodzona przez tego samego polityka, który polską politykę ekspedycyjną zapoczątkował), tego konika dosiadł też w trakcie kampanii prezydenckiej Bronisław Komorowski. Nie kto inny, tylko on, zapowiadał wtedy szybkie wycofanie naszych żołnierzy z Afganistanu. I od tego czasu dostał na biurko już z pięć wniosków o przedłużenie misji, które - rozumiem, że z bólem serca, ale jednak - podpisał.

Mniejsza jednak o słabą pamięć czy hipokryzję polityków, bo sprawa jest znacznie, znacznie poważniejsza. Żadne społeczeństwo - nawet to najbardziej do tego przywykłe, czyli amerykańskie - nie przepada za wydawaniem pieniędzy podatnika na jakieś odległe wojny. Zawsze też jest tak, że za decyzją o wysłaniu wojsk stoją bardziej czy mniej realne interesy gospodarcze, które pozwalają łatwo uczynić z interwencji "brudne wojny prowadzone dla brudnych zysków".

Ale z drugiej strony, doskonale pamiętam, co działo się latami na nieodległych od nas Bałkanach. Świat bezradnie przyglądał się, jak wszyscy walczą tam ze wszystkimi, prowadzą czystki etniczne, bombardują Sarajewo, tworzą obozy, w których ludzie umierają z głodu, a wojska ONZ kompromitują się kolejnymi dowodami własnej słabości i niezdecydowania. Te same miejsca i ci sami ludzie, do których setki tysięcy Polaków jadą dziś na wakacje, byli wplątani w wojnę, z którą świat nie wiedział długo, co zrobić. I dopiero akcje dyplomatyczne, a wreszcie i militarne sprawiły, że w post-Jugosławii zapanował jaki taki spokój. A w międzyczasie zginęły tam setki tysięcy ludzi, a trzy i pół miliona straciło dach nad głową albo zostało przesiedlonych.

Czy naprawdę świat powinien z obojętnością przyglądać się temu, jak podobne rzeczy dzieją się w innych punktach globu? Jak oszalali dyktatorzy bombardują, traktują bronią chemiczną czy głodzą własne narody? Jak umierają dzieci, które zawiniły tylko tym, że urodziły się w złym miejscu i czasie?

Naiwnością byłoby sądzić, że akcje militarne rozwiążą wszystkie problemy naszego świata, ale czy naprawdę jest w nas tyle egoizmu, by jedyne, co mamy do powiedzenia w takich momentach, to zdanie: "Ale naszych żołnierzy nigdzie proszę nie wysyłać"?

Dowiedz się więcej na temat: Damaszek | Syria | Irak | polityka ekspedycyjna | Bronisław Komorowski

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje