Pochwała mordu na żołnierzach AK

Bratobójcze mordy na polskich patriotach z Armii Krajowej dokonane przez skrajną prawicę w czasie wojny pochwala czasopismo dotowane do niedawna przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego - pisze "Gazeta Wyborcza".

"Pismo-społeczno historyczne "Glaukopis" zajmuje się historią najnowszą. Żyjemy w czasach, gdy relatywizm moralny atakuje różne sfery naszego życia. Nie pozostały wolne od tej plagi również nauki historyczne" - pisze redakcja na stronie internetowej. "Takich fanaberii nie ma w "Glaukopisie". Interesuje nas Prawda. Zwracamy uwagę na intelektualne mody wtedy, kiedy są bezpośrednim zagrożeniem dla Prawdy, fundamentu Cywilizacji Zachodniej".

Reklama

W najnowszym numerze "Glaukopisu" (nr 9-10, 2007-2008) członek redakcji Sebastian Bojemski pisze o morderstwie dokonanym w czerwcu 1944 r. w Warszawie - tuż przed Powstaniem - na szefie Wydziału Informacji Biura Informacji i Propagandy Armii Krajowej Jerzym Makowieckim (zabito go razem z żoną) oraz jego współpracowniku Ludwiku Widerszalu.

Ten mord należy do najczarniejszych kart historii polskiego podziemia. Historycy nie mają wątpliwości, że Makowiecki i Widerszal zginęli z rąk Polaków. I że zginęli z powodu swoich politycznych poglądów - obaj byli działaczami Stronnictwa Demokratycznego, partii lewicowej (niekomunistycznej). Ich mordercy byli związani z jednym ze skrajnych odłamów ruchu narodowego.

Bojemski nie polemizuje z tymi ustaleniami. Przeciwnie - uważa to polityczne morderstwo na ludziach AK za usprawiedliwione. Jego artykuł to polemika z tekstem dr. Janusza Marszalca, historyka z IPN, który w drugim tomie wydawnictwa "Zagłada Żydów. Studia i materiały" (wyd. 2006) przedstawił stan wiedzy o tej zbrodni.

Bojemski pisze: "Należy postawić pytania: czy działalność komunistycznych grup konspiracyjnych zagrażała organizacjom niepodległościowym? Czy akcje likwidacyjne były dopuszczalne? Czy właściwa była tylko samoobrona, czy również likwidacje prewencyjne? Kto był w lecie 1944 r. wrogiem Polski numer jeden?".

Makowiecki i Widerszal nie byli komunistami, lecz żołnierzami AK. Nawet jednak, gdyby byli komunistami, nie usprawiedliwiałoby to bratobójczego morderstwa (które Bojemski nazywa "prewencyjną likwidacją") - podkreśla "GW".

Historyk usprawiedliwia mord za pomocą takiego ideologicznego wywodu: "Środowiska narodowe i katolickie [w czasie okupacji] miały świeżo w pamięci rolę, jaką odegrała liberalna inteligencja w Hiszpanii w latach 30., oraz okrucieństwa, jakich dopuściły się siły Rewolucji w Hiszpanii i Meksyku w latach 20. i 30. Można zatem przyjąć tezę, że została podjęta, przez nieznane środowisko, akcja prewencyjna. Odwołując się do historii, Rewolucja zwyciężała zawsze wówczas, kiedy brakło determinacji do zduszenia jej w zarodku. Tak było we Francji w XVIII w., w Rosji, Hiszpanii, Meksyku. W okupowanej Polsce postanowiono nie powtarzać błędów z przeszłości".

We wrześniu zeszłego roku Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego dofinansowało "Glaukopis" kwotą ponad 22 tys. zł - w ramach programu promocji czytelnictwa. W najnowszym konkursie, którego wyniki ogłoszono na początku kwietnia, "Glaukopis" dotacji nie dostał - podaje "GW".

INTERIA.PL/PAP

Reklama

Najlepsze tematy

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje