Stanisław Komorowski miał 57 lat. Od listopada 2007 był wiceministrem obrony narodowej, odpowiadał za politykę obronną. Przewodniczył polskim negocjatorom w rozmowach o podpisanej w grudniu ubiegłego roku umowy SOFA o statusie amerykańskich wojsk stacjonujących w Polsce, reprezentował także MON w negocjacjach dotyczących udziału Polski w amerykańskim programie obrony przeciwrakietowej.

Do resortu obrony trafił z Ministerstwa Spraw Zagranicznych, z którym związany był od lat 90., kiedy na czele resortu stał Krzysztof Skubiszewski. Karierę w MSZ zaczynał jako naczelnik wydziału i wicedyrektor Biura Kadr MSZ, a także wicedyrektor Departamentu Europy MSZ. W latach 1992-1994 był dyrektorem Departamentu Europy.

Od 1994 do 1997 r. Komorowski był ambasadorem RP w Hadze, a w latach 1999-2004 ambasadorem w Londynie. W latach 1998-1999 pełnił funkcję dyrektora sekretariatu Ministra Spraw Zagranicznych, w 2002 r. został Ambasadorem Tytularnym Służby Zagranicznej.

W latach 2004-2005 kierował w MSZ Departamentem Azji i Pacyfiku. W latach 2005-2006 pełnił funkcję podsekretarza stanu w MSZ. Zrezygnował ze stanowiska wiceministra jesienią 2006 r., gdy resortem kierowała Anna Fotyga. Przeszedł wówczas do Departamentu Azji i Pacyfiku MSZ, którym kiedyś kierował.

Komorowski był absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego, doktorem nauk fizycznych. W latach 1978-1990 był pracownikiem naukowy w Instytucie Chemii Fizycznej PAN. Staż naukowy odbywał w Utah University (Salt Lake City, USA).