Bierni, dzieci i ryby głosu nie mają

Najwięcej do powiedzenia mają ci, którzy nie powinni zabierać głosu, żeby się nie kompromitować. Obowiązkiem obywatela jest udział w wyborach i korzystanie z tego dobrodziejstwa, jakim jest czynne prawo wyborcze (dla przypomnienia: przysługuje ono wszystkim osobom, które ukończyły 18 lat najpóźniej w dniu głosowania, a które nie są ubezwłasnowolnione lub pozbawione praw publicznych). Jeśli, mieszkając w danym państwie, nie przyjmują na własne barki obowiązków obywateli, nie mogą mieć pretensji o to, że w kraju szerzy się korupcja, że są za niskie płace, że za mało powstało bloków, wreszcie, że trzeba zapłacić za Burka 50 zł podatku. To już nie ich sprawa. W strategicznym dla kraju momencie przyjęli postawę bierną. A postawa bierna, jak wiadomo, zawsze jest postawą frajera.

Czerwone świnie, bezpłciowe sprzedawczyki i mohery

Część polskiego społeczeństwa, w głównej mierze ta młodsza plus osoby, które ruszyły za chlebem "w obce kraje", buduje swoje poglądy polityczne na bazie zasłyszanych opinii - podstawą późniejszych decyzji są więc tekturowe fundamenty. I tu rusza potężny proces zasysania obywateli o znikomej świadomości politycznej do bębna maszyny losującej, w której zupełnie przypadkowo wpada się w tunel błogiej nieświadomości. Tam w narkotycznym widzie przemieszcza się w kierunku, w którym podąża cała reszta. Czyli mamy do czynienia ze zjawiskiem owczego pędu. PiS to mohery, LiD to czerwone świnie, PO to bezpłciowe sprzedawczyki, a Samoobrona to wataha chłopków w komicznych krawatach. Skąd te poglądy? Ano usłyszy się coś tu, coś tam i jest "pełny" obraz sceny politycznej.

Deficyt świadomości obywatelskiej i tekturowe fundamenty

Zgodnie z teorią Samuela Popkina, człowiek porządkuje rzeczywistość i tworzy własne definicje pewnych zjawisk. Są to tzw. skrypty, czyli uproszczone scenariusze zachowań czy proste definicje przedmiotów. Jeśli taki obywatel ułoży sobie w swojej głowie skrypt pojęcia "polityk" (np. polityk to złodziej, oszust), to trudno będzie go w przyszłości zweryfikować - nawet, jeśli będzie miał później przyjemne doświadczenia z politykiem (tu właśnie przez przypadek uruchomiłam skrypt Samoobrony).

Do tego dochodzi teoria narracji, która ma swoje przełożenie w praktyce. Dajmy na to, że docierają do nas dwie informacje: 1) Premier Jarosław Kaczyński ma kota 2) Jednocześnie premier Kaczyński nie ma żony. I teraz, zgodnie z teorią narracji, nie zostajemy przy dwóch odrębnych informacjach, ale tworzymy pewną opowieść - potrafimy sobie resztę "dośpiewać". W ten sposób można bardzo skrzywdzić drugiego człowieka. Jest to zupełnie pozbawione sensu i jakiejkolwiek logiki, a mimo to takie "skrypty" się później rozpowszechniają i tworzą swego rodzaju stereotyp. I na tym właśnie stereotypie część wyborców buduje swoje poglądy polityczne.

Poza stereotypami, na nasze decyzje mają wpływ poglądy osób będących dla nas autorytetami, rodzina - generalnie otoczenie, a także media, z których czerpiemy informacje.

Czy emigranci mają prawo decydować o Polsce?

Emigranci, szczególnie ci najmłodsi, są sceptycznie nastawieni do sytuacji w Polsce. Wyjeżdżają bo nie odpowiada im rząd czy prezydent. Wytłumaczeni są tylko ci, którzy wzięli udział w wyborach, zagłosowali na PiS i teraz tego żałują. Pewnie, niech jadą. I tylko ci mają prawo narzekać i krytykować. Cała reszta "biernot", które czerpią informacje z brukowców, opinii znajomych czy debat zasłyszanych w metrze, nie weźmie udziału w wyborach.

W dniach 17-30 września ARC Rynek i Opinia przeprowadziła badania nastrojów wyborczych wśród emigrantów. 40 proc. ankietowanych zadeklarowało udział w wyborach. 51 proc. badanych rodaków wybrałaby PO, 18,7 proc. - LiD, a 12 proc. PiS. Badania przeprowadzono metodą ankiet on-line. Ta technika częściowo wyklucza starszą część emigracji oraz tych, którzy nie mają dostępu do internetu. I to może być powód, dla którego tak bardzo mapa preferencji wyborczych rodaków na obczyźnie różni się od mapy w kraju.

Myślenie przeciętnego, niezorientowanego w sytuacji politycznej obywatela, opiera się na tekturowych fundamentach - czyli tym, co usłyszy się od znajomych, przeczyta w brukowcu, czy zobaczy w telewizji. Polacy są bierni (nie chodzą do wyborów), a oczekują od polityków (których nie wybierali) aktywności. Czy tacy ludzie mają prawo krytykować? Nie.

Konkurs: Wybierz najbardziej absurdalną obietnicę wyborczą

Sprawdź:  Mapa Polski