Samhainowe obrzędy druidyczne pod Stonehenge - rekonstrukcja poganskiej ceremonii /AFP

Nocą każda rodzina brała ogień z "bonfire" i zabierała go do domu. Często, by chronić swoją trzodę przed złymi duchami, zatykano na rogach zagród pochodnie. Tam, gdzie było światło, było bezpiecznie. Mieszkańcy siedzieli w domach, przy płonących ogniach, i wróżyli sobie wzajemnie. Nigdy wróżby nie udawały się tak dobrze, jak w Samhain. Była to w końcu noc magii. Pary wróżyły sobie wrzucając do ognia dwa orzechy. Jeśli oba od razu się spaliły - wróżyło to szczęście. Jeśli któryś z nich pękł - przyszłość nie rysowała się kolorowo. W noc Samhain świat istot nadprzyrodzonych był na tyle blisko świata rzeczywistego, że można było się z nim kontaktować bez większych trudności. Większość tych zwyczajów i podświadomych wierzeń przetrwało do tej pory. Te kontakty nie zawsze były bezpieczne, ale jeśli komuś zależy - może spróbować. Na własne ryzyko. Może zadać istotom z innego świata pytanie. Należy w tym celu zapalić w pustym pokoju świece i usiąść tyłem do lustra - albo szyby okiennej. Trzeba pokroić jabłko na dziewięć kawałków. Następnie - zadawszy w myślach pytanie - rzucić przez ramię ostatni, dziewiąty kawałek jabłka i natychmiast, przez to samo ramię, spojrzeć w lustro - albo szybę. Podobno można zobaczyć wtedy odpowiedź. I - podobno -wiele osób zwariowało, kiedy zobaczyło w lustrze to, co zobaczyło.

Jak wspomniano, w Samhain nie wolno wędrować samotnie. Ci nieszczęśnicy, którzy nie mieli wyjścia, próbowali upodobnić się do złych duchów szalejących w Samhain po świecie. Czernili twarze sadzą, przebierali się w łachmany. Stąd - prawdopodobnie - zwyczaj przebierania się w Halloween.

Kiedy w połowie XIX w., w czasach Wielkiego Głodu spowodowanego zarazą ziemniaków będących podstawą diety na wyspie, Irlandczycy masowo emigrowali do Stanów Zjednoczonych, zabrali celtycki obyczaj Samhain ze sobą. Ameryce, która lubi mocne wrażenia, zwyczaj się spodobał. I - jak wszystko, co się w Ameryce podoba - został zapakowany w atrakcyjnie wyglądające pudełko, okraszony utrzymanymi w odpowiednim nastroju filmami, muzyką i opowieściami - i rozprzedany, jak świeże bułeczki, po całym świecie.