"Więcej niż teatr" - 45-lecie Teatru Ósmego Dnia

"Więcej niż teatr" - pod takim tytułem od piątku do niedzieli odbywać się będzie w stolicy festiwal zadedykowany twórczości jednej z najsłynniejszych grup teatralnych lat 70. i 80. - Teatrowi Ósmego Dnia z Poznania.

Legendarne "Ósemki" obchodzić będą 45-lecie powstania teatru w dniach 12-14 marca w Domu Spotkań z Historią. Zaplanowano m.in. spotkania z twórcami i aktorami Teatru Ósmego Dnia: Ewą Wójciak, Adamem Borowskim, Jackiem Chmajem, Tadeuszem Janiszewskim, Marcinem Kęszyckim. Artyści opowiedzą m.in. o tym, jak oceniają swoją pracę i twórczość z perspektywy ostatnich 20 lat.

Reklama

Przez cały weekend w Domu Spotkań z Historią prezentowane będą archiwalne nagrania z zapisami spektakli teatru oraz filmy dokumentalne o teatrze. Zaprezentowane zostaną m.in. fragmenty przedstawień "Przecena dla wszystkich" (1977) i "Piołun" (1988) oraz współczesne realizacje - "Portiernia" (2003) czy "Teczki" (2008). Trzydniowy festiwal zakończy się dyskusją na temat dzisiejszej kondycji teatru alternatywnego.

Z okazji jubileuszu Teatru Ósmego Dnia, od 14 do 18 marca w Centrum Sztuki Współczesnej, wystawiony zostanie najnowszy spektakl Teatru Ósmego Dnia "Paranoicy i Pszczelarze". Prapremiera spektaklu odbyła się w grudniu ubiegłego roku w Poznaniu. Autorskie widowisko "Ósemek" to dokumentalna opowieść o współczesnej Polsce.

Teatr Ósmego Dnia to najsłynniejsza polska grupa teatralna, założona w 1964 przez studentów polonistyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pierwotna nazwa zespołu brzmiała: Studencki Teatr Poezji Ósmego Dnia. W pierwszym składzie zespołu byli Stanisław Barańczak i Lech Raczak. Pierwsze spektakle oparte były na wierszach m.in. Juliana Tuwima i Anny Achmatowej. Przełomem w historii grupy okazała się współpraca z Jerzym Grotowskim i Teatrem Laboratorium, którą Teatr Ósmego Dnia nawiązał w 1966 roku. Kolejnym wydarzeniem, które wywarło wpływ na oblicze teatru, był Marzec'68. Teatr Ósmego Dnia w swoich spektaklach komentował i poddawał krytyce rzeczywistość PRL-u.

Na początku lat 70. grupa sformułowała swój program polegający "na budzeniu nieufności, kwestionowaniu schematów myślowych, stereotypów kulturowych nie w toku detektywistycznego dociekania, kto jest odpowiedzialny za ich kultywowanie, ale przez zadawanie pytania sobie i widzom: co zrobimy dla ich unicestwienia " - jak ujął to kierujący teatrem Lech Raczak.

Pierwszym przedstawieniem "Ósemek", z całej serii głośnych przedstawień z lat 70., było "Wprowadzenie do ..." (1970), spektakl wyśmiewający kult Lenina, demaskujący fałsz i schematy ludzkich postaw. Kolejna premiera to spektakl "Jednym tchem" (1971), którego punktem wyjścia stały się wydarzenia marcowe oraz grudzień'70, a poetycką inspiracją poezja Stanisława Barańczaka.

W początkach lat 70. grupa poszerzała środki wyrazu i poszukiwała nowej publiczności. Efektem tych starań były wielkie plenerowe widowiska: "Sztafeta" (1971) oraz "Integracja" (1972). Zmienił się też zespół aktorski, przez wszystkie lata działalności z zespołem współpracowało ponad 100 osób, w tym Orkiestra Ósmego Dnia kierowana przez kompozytora Jana Kaczmarka.

W 1979 Teatr Ósmego Dnia zyskał status teatru zawodowego. Po wprowadzeniu stanu wojennego grupa poddana została szykanom, aktorów nie wypuszczano z kraju na festiwale teatralne, cofnięto dotacje, zabrano teatrowi salę, obłożono zakazem występów. W tym czasie teatr grał przede wszystkim w kościołach takie spektakle jak m.in. "Przypowieść" (1982), "Raport z oblężonego miasta" (1983) czy "Cuda i mięso" (1984).

W połowie lat 80. Teatr Ósmego Dnia wyemigrował i osiadł we włoskiej Ferrarze, gdzie powstawały kolejne przedstawienia:, "Jeśli pewnego popołudnia w mieście szczęśliwym..."(1986), "Spacer ponad ziemią" (1987) i "Mięso" (1989). Po politycznym przełomie 1989 Teatr Ósmego Dnia powrócił na stałe do Poznania. W 1991 powstał pierwszy spektakl po powrocie z emigracji - "Ziemia niczyja".

Festiwal będzie również okazją do zaprezentowania szerszej publiczności zbiorów Archiwum Teatru Alternatywnego, projektu zainicjowanego przez Instytut Teatralny im. Raszewskiego przy wsparciu Fundacji Ośrodka KARTA.

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy